Materiały dydaktyczne

ZABAWY LOGOPEDYCZNE

Zabawy oddechowe i fonacyjne

Celem zabaw oddechowych i fonacyjnych jest:

 – wyrobienie nawyku mówienia na wydechu,

 – wydłużenie fazy wydechowej,

– dostosowanie fazy wydechowej do długości wypowiedzi,

 – synchronizacja pauz oddechowych z treścią wypowiedzi,

 – ustalenie prawidłowej wysokości oraz prawidłowego natężenia siły głosu.

Propozycja zabaw:

  1. Płatki śniegu

Dzieci dostają od prowadzącego „płatki śniegu” wycięte z papieru, mogą być zawieszone na sznurku. Dmuchają na nie w dowolny sposób. Następnie na sygnał dmuchają długo i delikatnie bądź krótko, ale bardzo mocno.

Przed zabawą warto przypomnieć dzieciom o właściwym sposobie oddychania – wdech nosem, wydech ustami.

Pomoce: papierowe płatki śniegu, sznurki/nitka

  • Śpiące misie

Na początku zabawy warto przypomnieć dzieciom o wykonywaniu wdechu nosem i wydechu ustami.

Dzieci na znak „zamieniają się” w małe misie i przez chwilę spacerują po sali. Zmęczone spacerem kładą się na podłodze na plecach. Misie kładą splecione (w koszyczek) dłonie na brzuszkach, delikatnie i cichutko oddychają.

Zwracamy uwagę na to, że podczas wykonywania wdechu brzuszki misiów unoszą się, a przy wydechu – opadają. Następnie dzieci zamykają oczy i głęboko oddychają. Po chwili głośno chrapią.

  • Na łące

Dzieci otrzymują rysunki przedstawiające łąkę, papierowe kwiaty oraz słomki. Za pomocą słomki nanoszą kwiatki na kartkę, tworząc własną kompozycję. Po wykonaniu zadania kwiatki można przykleić do kartki.

Pomoce: kartka A4 z rysunkiem łąki, wycięte z papieru kwiatki oraz słomki – dla każdego dziecka, klej

  • Rozśpiewane samogłoski

Wyjaśniamy dzieciom, jak należy prawidłowo wymawiać samogłoski:

 A – szeroko otwarta buzia,

E – jest „uśmiechnięte” (buzia uśmiecha się),

U – to dzióbek (usta ułożone w dzióbek),

I, Y – są (podobnie jak E) „uśmiechnięte”, ale podczas wymawiania szczęki znajdują się bliżej siebie,

O – buzia bardzo okrągła.

Następnie dzieci tworzą orkiestrę, w której dyrygentem jest miś. Kiedy miś opuści łapkę, dzieci będą śpiewały zaproponowaną przez misia samogłoskę cichutko, a kiedy podniesie łapkę, dzieci śpiewają głośno. Można też utrudnić zadanie – wybraną samogłoskę śpiewać cicho i stopniowo coraz głośniej, albo odwrotnie, na początku głośno, później coraz ciszej.

Pomoce: miś

  • Na sygnale

Zwracamy uwagę na właściwy sposób wymawiania samogłosek. Następnie dzieci zostają podzielone na trzy grupy: jedna grupa to karetki pogotowia, druga to straż pożarna, trzecia – policja.

„Karetka”, jadąc na sygnale, wydaje dźwięki i-o, „samochód strażaków” – e-o, a „radiowóz” – i-u.

Każda z grup na sygnał naśladuje dźwięki wydawane przez syreny pojazdów. Grupy „jeżdżą” na zmianę, można prezentować obrazki z samochodami lub dać sygnał głosowy. Pomoce: obrazki z pojazdami uprzywilejowanymi

Opr.

Elżbieta Bochińska i Joanna Matuszewska

Źródło: materiały wyd. Nowa Era

Skip to content